همين حوالي مجهول

وقتي حتي روز ارديبهشتي

ياد هيچ كس نباشد

چگونه مي شود اسفندها را دود كرد

و دوباره به انتظار روز بهشتي نشست؟

وقتي حتي، براي انگشت ها

نمي تواني مرثيه ي

ببيست و دو سالگي ات را

بسرايي

چگونه مي شود آواز خواند و گفت:

«كجايي تو اي روز ارديبهشتي

كه  اين روزها مي رسي از همين راه»؟!

ديگر رابطه ها هم از نفس افتاده اند...

-

شمع ها را دوباره فوت كن

وبگذار در گنجه

شايد 

وقتي

 ماهي

 سالي ديگر

بيفروزيش براي فاتحه اي....

پ.ن: تولدم هزار مبارك... خودم كه مي تونم ياد خودم باشم. نه؟!!!